ਅਲਵਿਦਾ

ਜੋ ਮੇਰੀ ਸੀ ਖਿਆਲੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ
ਓਹ ਤਾਂ ਟੁੱਟ ਗਈ ਅੱਧ ਵਿਚਕਾਰ
ਸਫਰ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਤਹਿ ਮੈਂ ਕੀਤਾ
ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਪਿਆਰ

ਕਵਿਤਾ ਦੀਆਂ ਜੋ ਲੱਗੀਆਂ ਸਨ ਟੱਟੀਆਂ
ਓਹ ਵੀ ਹੁਣ ਤਾਂ ਹੋ ਗਈਆਂ  ਬੰਦ
ਫੇਰ ਲਿਖਾਂਗਾ ਮੁੜਕੇ ਸੱਜਣੋ
ਉਤਰੇਗਾ ਜਦ ਫਿਰ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਛੰਦ

ਤਦ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ
ਸਾਰੇ ਕਰਿਓ ਫਤਿਹ ਕਬੂਲ
ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ ਇਸ ਨਾਸਮਝ ਦੀ
ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹਰ ਇਕ ਭੁੱਲ

ਖੁਸ਼ੀ ਵਸੋ ਰਹੋ ਚੜਦੀ ਕਲਾ ਵਿਚ
ਫੇਰ ਮਿਲਾਂਗੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਜਰੂਰ
ਸਦਾ ਹੀ ਰਹੀਏ ਮਨਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ
ਉਂਝ ਚਾਹੇ ਵਸੀਏ ਕੋਹਾਂ ਦੂਰ

ਸੂਰਜ

ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਚੋਂ 

ਮੈਂ ਚੜਦਾ ਸੂਰਜ  ਦੇਖਿਆ ਸੀ 

ਓਹਦੀ ਸੁਨਿਹਿਰੀ ਧੁੱਪ  ਨੂੰ ਮੈਂ 

ਵਿਚ ਵਿਹੜੇ ਖੜ ਕੇ ਸੇਕਿਆ ਸੀ 

ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਹਾੜੀ ਦੇ ਉੱਤੋਂ ਦੀ 

ਸਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਚੱਕਿਆ ਸੀ 

ਇਕ ਸ਼ਰ੍ਮੀਲੀ ਨਾਰ ਵਾਂਗੂੰ ਉਸ 

ਅੱਖਾਂ ਨੀਵੀਆਂ ਕਰਕੇ ਤੱਕਿਆ ਸੀ 

ਇਕ ਬੱਦਲੀ ਨੇ ਛੇਤੀ ਆਕੇ 

ਓਹਦੇ ਅੱਗੇ ਪੱਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ 

ਜਿੱਦਾਂ ਡੋਲੀ ਚੋਂ ਨਿੱਕਲੀ ਵਹੁਟੀ ਦਾ 

ਘੁੰਡ ਸੱਸ ਨੇ ਨੀਵਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ 

ਓਹਦੀਆਂ ਸੋਨੇ ਰੰਗੀਆਂ ਕਿਰਨਾ ਨੇ 

ਵੇਹੜਾ ਮੇਰਾ ਰੁਸ਼ਨਾ ਦਿੱਤਾ 

ਜਿਦਾਂ ਨਵ ਵਿਆਹੀ ਨੇ ਸਹੁਰੇ ਘਰ 

ਆ ਅਪਣਾ ਦਾਜ ਸਜਾ ਦਿੱਤਾ

ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਹਿਕਾਂ ਮਹਿਕਾਂ ਸਨ 

ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਜਿਹਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਸੀ 

ਵਹੁਟੀ ਆਉਣ ਦੇ ਚਾ ਵਿਚ  

ਜਿਵੇ ਨੱਚਿਆ ਟੱਬਰ ਸਾਰਾ ਸੀ 

ਕੱਲ੍ਹ

ਅੱਜ ਦੀ ਦੁਨਿਆ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ 

ਪਰ ਬਹੁਤ ਬੜਾ ਹੈ ਕੱਲ੍ਹ 

ਅੱਜ ਦੇ ਦੋਨੋ ਪਾਸੇ ਹੈ

ਆਣ ਖੜਾ ਇਹ  ਕੱਲ੍ਹ 

ਓਹਦਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ 

ਬੀਤ ਗਿਆ ਜੋ  ਕੱਲ੍ਹ 

ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਓਹ ਹੋਵੇਗਾ 

ਹੁਣ ਆਉਣੇ ਵਾਲਾ ਕੱਲ੍ਹ 

ਇਹੀ ਸੋਚ ਸੋਚ ਕੇ 

ਕਿਓਂ ਪਾਈਏ ਕਲੇਜੇ ਸੱਲ੍ਹ 

ਮਾਣੀਏ ਰੱਜ ਕੇ ਅੱਜ ਨੂੰ
ਕਿਓਂ ਸੋਚਿਏ ਬਾਰੇ ਕੱਲ੍ਹ

ਰੱਜ ਕੇ ਅੱਜ ਮੌਜਾਂ ਮਾਣੀਏ 

ਤੇ ਖਿਲਾਰੀਏ  ਪੂਰਾ ਝੱਲ੍ਹ

ਨਾਂ ਸੋਚ ਕੇ ਵਕ਼ਤ ਗਵਾਈਏ 

ਮਾਣੀਏ ਅੱਜ ਦਾ ਪਲ ਪਲ 

ਦੇਖ ਲਿਆ ਜੋ ਹੋਇਆ ਸੀ 

ਉਸ ਬੀਤੇ ਹੋਏ ਕੱਲ੍ਹ 

ਓਹ ਵੀ ਦੇਖ ਲਵਾਂਗੇ ਹੀ 

ਹੁਣ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਕੱਲ੍ਹ 

ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਫ਼ਰ

ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਜੋ 

ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਰਨੇ 

ਰੁੜਕੇ ਜੋ ਕੀਤਾ ਸੀ ਸ਼ੁਰੂ 

ਕਦੇ ਨਿੱਕੀਆਂ ਨਿੱਕੀਆਂ 

ਪੁਲਾਂਘਾਂ ਪੱਟ ਦਿਆਂ 

ਕਦੇ ਗੱਡੇ ਤੇ ਚੜਕੇ 

ਜਾਂ ਟਰਾਲੀ ਪਿਛੇ ਲਮਕ ਕੇ 

ਸਾਇਕਲ ਜਾਂ ਸਕੂਟਰ 

ਭ੍ਜੌਦਿਆਂ ਭ੍ਜੌਦਿਆਂ

ਬੱਸਾਂ ਟ੍ਰੇਨਾ ਚ ਧੱਕੇ ਖਾਕੇ 

ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ ਚ ਉਡਕੇ 

ਆਪਣੇ ਉਸ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ 

ਗਾਰੇ  ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘਰ ਚੋਂ 

ਜਿਸਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਤੇ ਭੈਣ 

ਹਰ ਸਾਲ ਦਿਵਾਲੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਲਿੱਪਦੀਆਂ ਤੇ ਪੋਚਦੀਆਂ 

ਲੈ ਆਇਆ ਹੈ ਮੈਨੂੰ 

ਕੰਗ੍ਰੂਆਂ ਦੀ  ਧਰਤੀ ਤੇ 

ਵਸੇ ਇਕ ਖੂਬਸੂਰਤ 

ਸ਼ਹਿਰ ਕੈਨ੍ਬ੍ਰ੍ਰਾ ਚ 

ਜਿੱਥੇ ਨਾਂ ਗੱਡੇ ਨਾਂ ਟਰਾਲੀਆਂ 

ਨਾਂ ਗਾਰੇ  ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਘਰ
ਨਾਂ ਘਰ ਨੂੰ ਲਿੱਪਣ ਵਾਲੀਆਂ 

ਪਰ ਹੈ ਇੱਥੇ ਮੇਰਾ ਹਮਸਫਰ 

ਮੇਰਾ ਹਮਸਾਇਆ ਮੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ 

ਤੇ ਬਣ ਗਿਆ ਇਹ ਮੇਰਾ ਘਰ 

ਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੇ ਸਫਰ ਦਾ
ਹੋਵੇਗਾ ਇਹ ਆਖਰੀ ਪੜਾ 

ਮਜਬੂਰੀ

ਨਾਂ ਹੁਣ ਕੋਠੇ ਤੇ ਚੜੇ ਨਾਂ ਵਾਲ ਓਹ ਸੁਕਾਵੇ  

ਨਾਂ ਹੁਣ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਓਹ ਨਿੰਮਾ ਨਿੰਮਾ ਮੁਸਕਾਵੇ 

ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਰਹੇ ਗੁੰਮ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਓਹ ਖਿਆਲਾਂ 

ਨਾਂ ਹੁਣ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੱਸੇ ਨਾਂ ਹੀ ਚੁੰਨੀ ਲਹਿਰਾਵੇ

ਪਾਸਾ ਵੱਟ ਕੇ ਕੋਲ ਦੀ ਹੁਣ ਨਿੱਤ ਮੇਰੇ  ਲੰਘੇ   
ਨਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਵੀਆਂ ਕਰੇ ਨਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਓਹ ਸੰਗੇ 

ਓਹਦੇ ਵੱਲ ਤੱਕਣਾ ਜੇ ਹੁਣ ਭੁੱਲ ਵੀ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂ 

ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦੀ ਕਦੇ ਨਾਂ ਹੁਣ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਖੰਘੇ

ਹੁਣ ਨਾਂ ਓਹ ਕੁਝ ਸੁਣੇ ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਕੁਝ ਕਹੇ 

ਗੇੜੇ ਕੱਢਦੀ  ਰਹੇ ਨਾਂ ਕਦੇ  ਕੋਲ ਆਕੇ ਬਹੇ

ਜਿਸ ਯਾਰ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕੋਈ ਆਸ਼ਕ ਦੀਵਾਨਾ 

ਉਸ ਯਾਰ ਦੀ ਬੇਰੁਖੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੱਸ ਕਿੰਝ ਸਹੇ

ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਓਂ ਹੈ ਬਣਾ ਲਈ ਉਸਨੇ ਇਹ ਦੂਰੀ 

ਪਾਸਾ ਵੱਟਣਾ ਕਿਓਂ ਓਹਦੇ ਲਈ ਹੋ ਗਿਆ ਜਰੂਰੀ 

ਇਹੀ ਸੋਚ ਮੈਂ ਤਾਂ ਦਿੱਤਾ ਦਿਲ ਆਪਣੇ ਨੂੰ  ਦਿਲਾਸਾ
ਸ਼ਾਇਦ  ਉਸ ਦੀ ਵੀ ਹੋਵੇ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਮਜਬੂਰੀ   

ਪੈਰ ਰੱਖੇ ਬੋਚ ਕੇ

ਕੰਵਲ ਸਿੱਧੂ ਦੀਆਂ ਸਤਰਾਂ 

"ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਗਲੀਆਂ
ਚਿੱਕੜ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ
ਪੈਰ ਰੱਖੇ ਬੋਚ ਕੇ"

ਨੇ ਮਨ ਚ ਹਲਚ੍ਲੀ

ਮਚਾ ਦਿੱਤੀ
 ਕਿ ਕਿਓਂ ਰਖਾਂ
ਪੈਰ ਮੈਂ ਬੋਚ ਕੇ

ਇਸ ਕਰਕੇ  ਕਿ 

ਕਿਤੇ ਪੈ ਨਾਂ ਜਾਣ ਛਿੱਟੇ  
ਬੁੱਢੀ ਮਾਈ  ਦੀ ਕੰਧ ਤੇ
ਜਿਸ ਉਸਨੇ ਅੱਜ ਹੀ
ਲਿੱਪਿਆ ਤੇ ਪੋਚਿਆ
ਆਪਣੇ ਪਰਦੇਸ ਗਏ

ਪੁੱਤ ਦੇ ਪਰਤਣ  

 ਦੀ ਉਮੀਦ ਵਿਚ

ਜਾਂ ਫਿਰ ਹੋ ਨਾਂ ਜਾਵੇ  ਗੰਦਾ 

ਜੋੜਾ ਜੋ ਪਹਿਨਕੇ ਬੈਠਦੀ ਹੈ
ਓਹ ਰੋਜ ਬੂਹੇ ਦੀ ਦਹਲੀਜ਼ ਤੇ 

ਆਪਣੇ ਉਸ ਐੰਨ ਆਰ ਆਈ 

ਪਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿਚ 

ਜੇਹੜਾ ਕਈ  ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ 

ਗਿਆ ਸੀ ਕਹਿ ਕੇ 

ਕਿ ਆਵੇਗਾ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣ

ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਕਰਕੇ ਵੀ 

ਕਿ ਲੱਗ ਨਾਂ ਜਾਵੇ  ਦਾਗ 

ਉਸ ਬੂਢ਼ੇ ਬਾਪ ਦੀ ਪੱਗ ਤੇ 

ਜੋ ਬੈਠਾ ਹੈ ਰਾਖੀ 

ਬੂਹੇ ਅੱਗੇ ਮੰਜੀ ਡਾਹ ਕੇ 

ਆਪਣੀਆਂ ਜਵਾਨ ਧੀਆਂ ਨੂੰ
ਬਚਾਉਣ ਲਈ 

ਕਿਸੇ ਬੁਰੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋ

ਯਾ ਫਿਰ ਡਰਾਂ 

ਕਿ  ਕਿਤੇ ਲਿੱਬੜ ਨਾਂ ਜਾਵੇ 

ਓਹ ਪੋਤੜਾ ਜੋ

ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਉਸ ਮਾਂ ਨੇ 

ਆਪਣੀ ਅਣਜੰਮੀ ਧੀ ਲਈ 

ਜਿਸ ਦੇ ਕਤਲ ਦੀ ਸਾਜਿਸ਼ 

ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ 

ਉਸ ਦੇ ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 

ਮਾਂ ਦਿਵਸ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ

 

ਸੁਣ  ਵਕ਼ਤ ਦੀ ਤੂੰ ਪੁਕਾਰ ਕੁੜੇ 

ਉੱਠ ਕੇ ਹੁਣ ਹੰਭਲਾ ਮਾਰ ਕੁੜੇ 

ਕਿਓਂ ਨਿਮੋਝੂਣੀ ਬੈਠੀ ਏਂ 

ਚੱਕ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਵਿਰੁਧ ਤਲਵਾਰ ਕੁੜੇ

ਕੋਈ  ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਲੁਟਦਾ ਏ 

ਕੋਈ ਵਿਚ ਚੋਰਾਹੇ ਕੁੱਟਦਾ ਏ
ਉੱਠ ਲੜ ਅਪਣੇ ਤੂੰ ਹੱਕਾਂ ਲਈ 

ਹੁਣ ਕੋਈ ਚੁੱਪੀ ਨਾਂ ਧਾਰ ਕੁੜੇ

ਕੋਈ ਭੰਡਦਾ  ਤੈਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ 

ਕੁਝ ਮਾੜੀਆਂ ਸਮਾਜੀ ਰੀਤਾਂ ਵਿਚ 

ਤੈਨੂੰ ਲਾਲਸਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ 

ਦੇ ਕੇ ਝੂਠਾ ਜਿਹਾ ਪਿਆਰ ਕੁੜੇ


ਬਣ ਮਾਲਕਿਨ ਆਪਣੀ ਕੁਖ ਦੀ ਨੀਂ 

ਆਪਣੇ ਹਰ ਇਕ ਸੁਖ ਦੁਖ ਦੀ ਨੀਂ 

ਨਾਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ

ਹੁਣ ਵਰਤ ਆਪਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕੁੜੇ

ਹਰ ਘਰ ਦੀ ਤੂੰ ਸੁਆਣੀ ਏਂ 

ਹਰ ਵੰਸ ਦੀ ਤੂੰ ਕਹਾਣੀ  ਏਂ 

ਛਡ ਜਿੱਲਤਾਂ ਭਰੀ ਇਸ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ
ਬਣ  ਸ਼ੇਰਨੀ ਮਾਰ  ਲਲਕਾਰ ਕੁੜੇ

ਛੱਡ ਮਾਂ ਵਾਲਾ ਨਾਂ  ਹੱਕ ਕੁੜੇ 

ਨਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੁੜੇ 

ਹੱਕ ਮੰਗਿਆਂ ਜੇਕਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ 

ਹੋਜਾ ਖੋਹਣ ਦੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੁੜੇ

 ਸ਼ੁਭ ਮਾਂ ਦਿਵਸ, ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ...