Tuesday, 18 April 2017

ਯਾਰ ਬਾਪੂ


ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ
ਸੱਦਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਬਾਪੂ 
ਚੜ੍ਹਦੀ ਉਮਰੇ ਜਿਹਤੋ ਸੀ ਡਰ ਲਗਦਾ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਉਹ ਯਾਰ ਬਾਪੂ
ਬਿਨ ਪਿਓ ਤੋਂ ਬਚਪਨ ਗੁਜਾਰਿਆ ਜਿਸ
ਮਾ ਮਾਮੇ ਨੇ ਪਾਲਿਆ ਸੀ ਮੇਰਾ ਬਾਪੂ
ਗਲ਼ ਪਈ ਹਰ ਇਕ ਮਜਬੂਰੀ ਨੂੰ
ਲੈੰਦਾ ਸ਼ੌਕ ਬਣਾ ਸੀ ਮੇਰਾ ਬਾਪੂ
ਛੱਡ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਮਾਤ ਉਹ ਨੌਂਵੀਂ ਪਿੱਛੋਂ
ਬਣ ਘਰ ਦਾ ਗਿਆ ਸੀ ਮੁਖ਼ਤਿਆਰ ਬਾਪੂ
ਚੜ੍ਹਦੀ ਉਮਰੇ ਜਿਹਤੋ ਡਰ ਲਗਦਾ ਸੀ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਉਹ ਯਾਰ ਬਾਪੂ
ਛੋਟਾ ਜੁੱਸਾ ਸੀ ਪਰ ਦਿਲ ਸੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ
ਵਿਚ ਮੁਸੀਬਤਾੰ ਕਦੇ ਨਾਂ ਘਬਰਾਇਆ ਬਾਪੂ
ਸੱਚ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣਾ ਤੇ ਲੋੜਵੰਦ ਨਾਲ ਖੜਣਾ
ਇਹੀ ਸਬਕ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਸਿਖਾਇਆ ਬਾਪੂ
ਘਰ ਕੱਲਾ ਸੀ ਭਾਵੇਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ
ਫਿਰ ਵੀ ਮੋਹਤਵਾਰਾੰ ਦਾ ਸੀ ਲਾਣੇਦਾਰ ਬਾਪੂ
ਚੜ੍ਹਦੀ ਉਮਰੇ ਜਿਹਤੋ ਸੀ ਡਰ ਲਗਦਾ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਉਹ ਯਾਰ ਬਾਪੂ
ਡੋਲਿਆ ਉਦੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਾਡਾ ਬਾਪੂ
ਬੇਬੇ ਤੁਰ ਗਈ ਸੀ ਜਦ ਛੱਡ ਕੱਲਾ
ਕਿੰਨੇ ਦੁੱਖ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਚੋੰ ਭਾਵੇਂ ਲੰਘਿਆ ਉਹ
ਕਦੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਨੀ ਉਸ ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਲ ਗਿਲਾ
ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਸਦਾ ਹੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ
ਹੋਇਆ ਜਦ ਵੀ ਕਦੇ ਬਿਮਾਰ ਬਾਪੂ
ਚੜ੍ਹਦੀ ਉਮਰੇ ਜਿਹਤੋ ਸੀ ਡਰ ਲਗਦਾ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਉਹ ਯਾਰ ਬਾਪੂ
ਸ਼ਾਮੀ ਫੜਕੇ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਗਲਾਸੀਆਂ ਨੂੰ
ਮੈਂ ਤੇ ਬਾਪੂ ਨਿੱਤ ਮਹਿਫ਼ਲ ਸਜਾ ਲੈਂਦੇ
ਬਚਪਨ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਗੱਲਾੰ
ਧੁੰਦਲੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਲਿਸ਼ਕਾਂ ਲੈਂਦੇ
ਛੱਡ ਤੁਰ ਗਿਆ ਅਗਲੀ ਯਾਤਰਾ ਤੇ
ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਖੀ ਅਪਣਾ ਪਰਵਾਰ ਬਾਪੂ
ਚੜ੍ਹਦੀ ਉਮਰੇ ਜਿਹਤੋ ਡਰ ਲਗਦਾ ਸੀ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਉਹ ਯਾਰ ਬਾਪੂ
Har Ji 20/08/2016

ਟਾਹਲੀ ਦਾ ਬੂਟਾ



ਸੋਚਿਆ ਦਿਨ ਚੰਗਾ
ਤੇ ਕਲ ਮੀਂਹ ਵੀ ਪੈਣਾ
ਕਿਉਂ ਨਾਂ ਲਾ ਦੇਵਾਂ 
ਉਹ ਟਾਹਲੀ ਦਾ ਬੂਟਾ 
ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਾਉਣ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ 
ਚਿਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਬੈਠਾ ਸਾਂ 
ਕਹੀ ਨਾਲ ਪੁੱਟਿਆ ਟੋਇਆ
ਧਰਤੀ ਦੀ ਹਿੱਕ ਤੇ
ਰੂੜੀ ਪਾਕੇ ਬੂਟਾ ਲਾਇਆ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ ਮੂੰਹ ਮੋੜਿਆ ਹੀ ਸੀ
ਕਿ ਪਿੱਛੋਂ ਅਵਾਜ਼ ਜਿਹੀ ਸੁਣੀ
ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ
ਤਾਂ ਇੰਝ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ 
ਉਹ ਨਵਾਂ ਲਾਇਆ ਬੂਟਾ
ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ
ਦੇਖ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛਾੰ ਤੇ ਲੱਕੜੀ ਦੇਵਾਂਗਾ 
ਪਰ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੇ ਕਦੀ 
ਖ਼ੁਦਕੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ 
ਰੱਸਾ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਗਾ?

ਹਰ ਜੀ ੦੭/੦੮/੨੦੧੬

ਧਰਮ ਦਾ ਭੰਬਲ਼ਭੂਸਾ



ਨਾਂ ਮੈਂ ਧਾਰਮਿਕ ਬਣ ਸਕਿਆ
ਨਾਂ ਇਨਸਾਨ ਬਣ ਸਕਿਆ
ਨਾਂ ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਹੀ ਰਿਹਾ
ਨਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ਤਾਨ ਬਣ ਸਕਿਆ

ਪੈਸੇ ਗੋਲਕਾਂ ਚ ਪਾਕੇ
ਮੱਥੇ ਦਵਾਰ ੳੱੁਤੇ ਰਗੜੇ
ਕਿਤੇ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਪਾਠ
ਪਰ ਕੁਛ ਸਮਝ ਨਾਂ ਸਕਿਆ

ੳਂੁਝ ਪੂਜਦਾ ਰਿਹਾ ਮੈਂ 
ਉਹਦੀ ਮੂਰਤ ਨੂੰ ਸਦਾ
ਪਰ ਉਹਦੇ ਫਲਸਫੇ  ਨੂੰ 
ਕਦੇ ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਾਂ ਸਕਿਆ

ਦੇਖੀ ਹੁੰਦੀ ਮੈਂ ਲੁੱਟ
ਉਹਦੇ ਨਾਂ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਤੇ
ਨਾਂ ਮੈਂ ਜਰ ਹੀ ਸਕਿਆ
ਨਾਂ ਮੈਂ ਰੋਕ ਹੀ ਸਕਿਆ

ਧਰਮ ਦੇ ਭੰਬਲ਼ਭੂਸੇ ਚ
ਗੁੰਮਿਆ ਮੈਂ ਐਸਾ 
ਨਾਂ ਮੈਂ ਸਮਝ ਹੀ ਸਕਿਆ
ਨਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚ ਹੀ ਸਕਿਆ

ਹਰ ਜੀ ੨੪/੦੭/੨੦੧੬

Thursday, 14 July 2016

ਗੁੰਮੀ ਹੋਈ ਸਹੇਲੀ


ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰਦਾ ਮੈ 
ਉਸ ਗੁੰਮੀ ਹੋਈ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ
ਕਿੰਨੇ ਚਿਰ ਤੋਂ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰਦਾ ਮੈਂ
ਉਸ ਭਾਨੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਬੇਲੀ ਨੂੰ
ਉਹਦਾ ਨਾਂ ਤੇ ਤਸਵੀਰ ਉਹਦੀ
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਉੱਕਰੀ ਹੈ
ਕਈ ਬਾਰ ਖਿਆਲੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਉਹਨੂੰ
ਨਾਂ ਉਸ ਹਾਂਹ ਕੀਤੀ ਨਾਂ ਉਹ ਮੁੱਕਰੀ ਹੈ
ਕਿੰਝ ਹਕੀਕਤ ਇਹਨੂੰ ਬਣਾਵਾਂ ਮੈਂ
ਵਿੱਚ ਸੁਪਨਿਆਂ ਖੇਲ ਇਸ ਖੇਲੀ ਨੂੰ
ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰਦਾ ਮੈ
ਉਸ ਗੁੰਮੀ ਹੋਈ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ
ਨਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਹੋਈ
ਉਹਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ
ਨਿੱਤ ਬੜੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ
ਪਰ ਉਹਨੂੰ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਸਦਾ ਈ ਜਕਦਾ ਰਿਹਾ
ਬੇਬੇ ਘਰ ਵਿਚ ਨਿੱਤ ਨਿਹਾਰਦੀ ਰਹੀ
ਉਸ ਖੰਮਣੀ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਭੇਲੀ ਨੂੰ
ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰਦਾ ਮੈ
ਉਸ ਗੁੰਮੀ ਹੋਈ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ
ਸਾਡੀ ਜਾਤ ਬਰਾਦਰੀ ਵੱਖਰੀ ਸੀ
ਨਾਲੇ ਡਰ ਬਾਪੂ ਦੇ ਡੰਡੇ ਦਾ
ਕਦੇ ਬਾਪੂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਦਾ
ਹੌਸਲਾ ਬਣਿਆ ਨਾਂ ਇਸ ਬੰਦੇ ਦਾ
ਬੱਸ ਉਹਦੇ ਛਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ
ਹੱਥੋਂ ਖਿਸਕ ਜਾਂ ਦਿੱਤਾ ਧੇਲੀ ਨੂੰ
ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰਦਾ ਮੈ
ਉਸ ਗੁੰਮੀ ਹੋਈ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ
ਹਰ ਰੋਲ ਦੇ ਵਿਚ ਬੜੀ ਜਚਦੀ ਸੀ
ਜਦੋਂ ਬਣਦੀ ਸੋਹਣੀ ਆ ਸੱਸੀ ਉਹ
ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਬਸ ਲੀਰੋ ਲੀਰ ਹੋਇਆ
ਜਦ ਨਾਲ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਜਾ ਵੱਸੀ ਉਹ
ਨਿੱਤ ਲਿਪਦਾ ਪੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ
ਉਹਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹਵੇਲੀ ਨੂੰ
ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰਦਾ ਮੈ
ਉਸ ਗੁੰਮੀ ਹੋਈ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ
ਹਰ ਜੀ 08/0782016

ਬਾਬਾ ਨਸਤ ਜੀ ਤੇ ੪ ਜੁਲਾਈ

ਚਾਰ ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਬਾਬਾ ਨਸਤ ਜੀ
ਮਨਾਉਦੇ ਦਿਨ ਅਜ਼ਾਦੀ ਐ
ਭੁੱਖੇ ਢਿੱਡ ਹੀ ਭੱਜੇ ਫਿਰਦੇ
ਪਤਾ ਨੀ ਰੋਟੀ ਵੀ ਅਜੇ ਖਾਧੀ ਐ
ਤਕੜੇ ਮੁਲਕ ਦੇ ਹੋ ਕੇ ਬਸ਼ਿੰਦੇ
ਇਹਨਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਖੂਬ ਕਮਾਈਆਂ ਨੇ
ਯਾਰਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਬੈਠ ਹਮੇਸ਼ਾ
ਇਹਨਾ ਖੂਬ ਰੌਣਕਾਂ ਲਾਈਆਂ ਨੇ
ਵਚਨ ਬਿਲਾਸ ਬੜੇ ਹੀ ਸੋਹਣੇ
ਪਤਾ ਨੀ ਿਕਧਰੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆਂਉਦੇ ਨੇ
ਕੁੰਡੀ ਜਦੋਂ ਫਸਾ ਕਿਤੇ ਲੈਂਦੇ
ਝੱਟ ਮੱਛੀ ਫੜ ਹੱਥ ਫੜਾਉਦੇ ਨੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜ਼ਾਦੀ ਵਾਲੇ
ਪਟਾਕੇ ਫੇਸਬੂਕ ਤੇ ਚਲਾਏ ਿੲਹਨਾਂ
ਤਕੜੇ ਉੱਠ ਕੇ ਪਤਾ ਲੱਗੂ
ਜਸ਼ਨ ਯਾਰਾਂ ਸੰਗ ਕਿੰਨੇ ਮਨਾਏ ਇਹਨਾਂ
ਕਰੋ ਕਬੂਲ ਵਧਾਈਆ ਸਾਡੀਆਂ
ਨਾਲੇ ਵੇਲਾਂ ਸੁੱਟੋ ਜੀ
ਹੱਥ ਕਿਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਵਾਧਾ
ਨਾਲੇ ਬੁੱਲੇ ਲੁੱਟੋ ਜੀ
ਹਰ ਜੀ ੦੪/੦੭/੨੦੧੬

ਕਨੇਡਾ ਦਿਨ ਤੇ


ਸੁਣੋ ਕਨੇਡਾ ਵਾਲਿਓ
ਦੇਸ ਤੁਹਾਡਾ ਬੜਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ
ਗਰਮੀਆਂ ਚ ਬੜਾ ਈ ਸੋਹਣਾ ਮੌਸਮ
ਭਾਵੇਂ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਠੰਡਾ ਹੈ
ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਕਿਤੇ ਹੋਨੀ ਸਕਦੀ
ਮਹਿਮਾਨ ਨਵਾਜੀ ਥੋਡੇ ਵਰਗੀ
ਖੁੱਲੇ ਘਰ ਤੇ ਖੁਲੀਆਂ ਬਾਹਾਂ
ਦੁੱਖ ਸੁਖ ਦੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਹਮਦਰਦੀ
ਭਾਵੇਂ ਕੋਲ ਅਮਰੀਕਾ ਰਹਿੰਦੇ
ਫੇਰ ਵੀ ਵੱਖਰੀ ਸੋਚ ਹੈ
ਭਾਵੇਂ ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਣ ਆਉਣ ਤੇ
ਨਾਂ ਕੋਈ ਰੋਕ ਯਾ ਟੋਕ ਹੈ
ਅੱਜ ਕਨੇਡਾ ਦਿਨ ਦੇ ੳੱਤੇ
ਕਰੋ ਕਬੂਲ ਵਧਾਈਆਂ ਤੁਸੀਂ
ਖਾਓ ਪੀਓ ਤੇ ਪਾਓ ਭੰਗੜੇ
ਵਿੱਚ ਮਹਿਫ਼ਲਾਂ ਹੋ ਸਜਾਈਆਂ ਤੁਸੀਂ
ਹਰਜਿੰਦਰ ਢੀਡਸਾ
੨/੭/੨੦੧੬

ਹੁਣ ਕਿੱਥੋਂ ਲੱਭ ਲਿਆਵਾਂ ਮੈਂ


ਜੋ ਤੜਕੇ ਉੱਠ ਪੱਠੇ ਪਾਉਂਦਾ ਸੀ
ਮਾਰ ਥਾਪੀ ਬਲਦ ਂਉਠਾਉਂਦਾ ਸੀ
ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਜੋਤ ਜੋ ਲੈਂਦਾ ਸੀ 
ਬਲਦਾਂ ਸਿਰ ਰੱਖ ਪੰਜਾਲ਼ੀ ਨੂੰ
ਹੁਣ ਕਿੱਥੋਂ ਲੱਭ ਲਿਆਵਾਂ ਮੈਂ
ਉਸ ਕੈਲੇ ਵਰਗੇ ਹਾਲੀ ਨੂੰ
ਰੋਜ ਮੱਝਾਂ ਚਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਜੋ
ਵਾੜ ਟੋਬ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਨਹਿਲਾਉਦਾ ਜੋ
ਤੇਲ ਸਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮੱਲ ਮੱਲ ਲਾਉਂਦਾ ਜੋ
ਆਈ ਹਰ ਇਕ ਦਵਾਲੀ ਨੂੰ
ਹੁਣ ਕਿੱਥੋਂ ਲੱਭ ਲਿਆਵਾਂ ਮੈਂ
ਉਸ ਰਾਜੂ ਵਰਗੇ ਪਾਲੀ ਨੂੰ
ਤੜਕੇ ਉੱਠ ਦੁੱਧ ਰਿੜਕਦੀ ਸੀ
ਹਰ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਝਿੜਕਦੀ ਸੀ
ਚੁੰਮ ਚੱਟ ਕੇ ਸੀਨੇ ਲਾਉਂਦੀ ਸੀ
ਜੋ ਇਸ ਉੱਖਲ ਪੁੱਤ ਮਵਾਲੀ ਨੂੰ
ਹੁਣ ਕਿੱਥੋਂ ਲੱਭ ਲਿਆਵਾਂ ਮੈਂ
ਉਸ ਮਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜੰਮਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ
ਮੋਢੇ ਚੱਕ ਨਿੱਤ ਖਿਡਾਉਂਦਾ ਸੀ
ਅਕਸਰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਡਰਾਉਂਦਾ ਸੀ
ਜਦ ਦੋ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਉਹ ਘਰ ਮੁੜਦਾ
ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਘਰ ਖਾਲ਼ੀ ਖਾਲ਼ੀ ਨੂੰ
ਹੁਣ ਕਿੱਥੋਂ ਲੱਭ ਲਿਆਵਾਂ ਮੈਂ
ਉਸ ਬਾਪੂ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲੀ ਨੂੰ
ਂਉਹ ਪਿੰਡ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵਡੇਰੇ ਸਨ
ਵਿੱਚ ਸੱਥ ਬੈਠਦੇ ਜਿਹੜੇ ਸਨ
ਗੱਲਾੰ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨ ਦੀਆੰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ
ਹੱਥ ਫੜਕੇ ਚਾਹ ਦੀ ਪਿਆਲੀ ਨੂੰ
ਹੁਣ ਕਿੱਥੋਂ ਲੱਭ ਲਿਆਵਾਂ ਮੈਂ
ਉਸ ਸੰਘਣੀ ਛਾੰ ਵਾਲੀ ਟਾਹਲੀ ਨੂੰ
ਬੇਬੇ ਬਾਪੂ ਸੰਗ ਹਾਲੀ ਪਾਲੀ ਮੁੱਕ ਗਏ
ਸੱਥ ਵਾਲੇ ਉਹ ਦਰਖ਼ਤ ਵੀ ਸੁੱਕ ਗਏ
ਹੋਇਆ ਦੇਣਦਾਰ ਘਰਵਾਲ਼ੀ ਦਾ ਮੈਂ
ਜਿਸ ਭਰਿਆ ਹੋਈ ਥਾਂ ਹੁਣ ਖਾਲ਼ੀ ਨੂੰ
ਹੁਣ ਕਿੱਥੋਂ ਲੱਭ ਲਿਆਵਾਂ ਮੈਂ
ਬੇਬੇ ਬਾਪੂ ਤੇ ਹਾਲੀ ਪਾਲੀ ਨੂੰ
ਹਰ ਜੀ ੨੪/੦੬/੨੦੧੬