ਗੀਤ

ਪੈਣ ਗਲ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਟੋਏ, ਠੋਡੀ ਉਤੇ ਤਿੱਲ ਕਾਲਾ

ਲੰਬੀ ਧੌਣ ਸੁਰਾਹੀ, ਗਲ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ

ਕੋਕਾ ਨੱਕ ਦਾ ਮਾਰੇ ਲਿਸ਼ਕਾਰੇ

ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਲੁਟ ਕੇ

ਕਿਥੇ ਤੁਰ ਗਈ ਸੁਨ੍ਖੀਏ ਨਾਰੇ ...

ਪਾਵੇਂ ਕੁੜਤੀ ਤੋ ਵ੍ਖੀਆਂ ਤੋਂ ਤੰਗ ਨੀ

ਸੁਚੇ ਮੋਟੀਆਂ ਤੋ ਚਿੱਟੇ ਤੇਰੇ ਦੰਦ ਨੀ

ਤੇਰੀ ਚੁੰਨੀ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਤਾਰੇ

ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਲੁਟ ਕੇ

ਕਿਥੇ ਤੁਰ ਗਈ ਸੁਨ੍ਖੀਏ ਨਾਰੇ ...

ਪਾਇਆ ਘੱਗਰਾ ਸੂਫ਼ ਦਾ ਕਾਲਾ

ਵਿਚ ਸੁੱਚੇ ਨੀ ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ ਨਾਲਾ

ਗੁੱਤ ਨਾਗਣੀ ਮਾਰੇ ਫੁੰਕਾਰੇ

ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਲੁਟ ਕੇ

ਕਿਥੇ ਤੁਰ ਗਈ ਸੁਨ੍ਖੀਏ ਨਾਰੇ ...

ਪੈਰੀਂ ਪਾਵੇਂ ਤੂੰ ਜੁੱਤੀ ਤਿਲੇਦਾਰ ਨੀ

ਤਕ਼ ਵੱਲ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕਦੇ ਪਿਆਰ ਨੀ

ਤੇਰੀ ਤੋਰ ਤੇ ਮਰਨ ਮੁੰਡੇ ਸਾਰੇ

ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਲੁਟ ਕੇ

ਕਿਥੇ ਤੁਰ ਗਈ ਸੁਨ੍ਖੀਏ ਨਾਰੇ ...

ਬਦਲਾਅ ਪਿੰਡ ਦਾ

ਕੀ ਬਦਲਾਅ ਜਰੂਰੀ ਹੈ
ਜਾਂ ਫਿਰ ਇਹ ਸਾਡੀ ਮਜਬੂਰੀ ਹੈ

ਜਦ ਪਿਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਦਾਂ ਹਾਂ
ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਧੁੰਦਲੇ ਸਾਇਆਂ ਚੋਂ
ਯਾਦ ਪਿੰਡ ਮੁਹਰੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ
ਪਲ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਬਿਤਾਇਆਂ ਚੋਂ
ਰੂਹ ਚੋਂ ਸੁਆਲ ਇਹੀ ਉਠਦਾ ਹੈ
ਕਿਥੇ ਗੁਮ ਗਈ ਮਾਂ ਦੀ ਚੂਰੀ ਹੈ

ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਇਥੇ ਬਦਲ ਗਿਆ
ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੋ ਹੋਸ਼ ਸੰਭਾਲੀ ਹੈ
ਨਾਂ ਓਹ ਗਾਰੇ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਘਰ ਰਿਹਾ
ਨਾਂ ਓਹ ਘਰ ਨੂੰ ਸਾਂਭਣ ਵਾਲੀ ਹੈ
ਨਾਂ ਹੁਣ ਕੱਚੇ ਕੋਠੇ ਚੋਂਦੇ ਨੇ
ਨਾਂ ਲਿੱਪਣਾ ਕੋਈ ਜਰੂਰੀ ਹੈ

ਮੱਕੀ ਦੇ ਟਾਂਡੇ ਦਿਖਦੇ ਨੀ
ਜਿਥੇ ਦੇਖੋ ਉਥੇ ਪਰਾਲੀ ਹੈ
ਨਾਂ ਪਿੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਬੋਹਲ ਰਹੇ
ਕੋਠਾ ਨੀਰੇ ਵਾਲਾ ਖਾਲੀ ਹੈ
ਨਾਂ ਓਹ ਲੋਕ ਰਹੇ ਨਾਂ ਪਿਆਰ ਰਿਹਾ
ਬਸ ਮਨਾ ਚ ਵਧ ਗਈ ਦੂਰੀ ਹੈ

ਨਾਂ ਕੁਤਰਨ ਵਾਲੇ ਪਠਿਆਂ ਦੇ
ਅਜ ਕੱਲ ਮੁਹਾਰੇ ਲਗਦੇ ਨੇ
ਨਾਂ ਪਾਥੀਆਂ ਕੋਈ ਪਥਦਾ ਹੈ
ਨਾਂ ਹੀ ਗੁਹਾਰੇ ਲਗਦੇ ਨੇ
ਨਾਂ ਕਿੱਲਿਆਂ ਉਤੇ ਮਝਾਂ ਨੇ
ਨਾਂ ਪਾਲੀ ਹੁਣ ਜਰੂਰੀ ਹੈ

ਨਾਂ ਕਾੜਨੀਂ ਦੇ ਵਿਚ ਦੁਧ ਕਿਤੇ
ਨਾਂ ਦੁਧ ਨੂੰ ਰਿੜਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈ
ਨਾਂ ਸੰਨ੍ਹੀ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ
ਨਾਂ ਧਾਰ ਕਢਣ ਦੀ ਕਾਹਲੀ ਹੈ
ਨਾਂ ਮਝਾਂ ਟੋਭੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ
ਨਾਂ ਚਾਰਨ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਹੈ

ਨਾਂ ਗੱਡਾ ਰਿਹਾ ਨਾਂ ਹਲਟ ਰਹੇ
ਨਾਂ ਬਲਦਾਂ ਗਲ ਪੰਜਾਲੀ ਹੁਣ
ਘਿਰਲੀ ਸੁਹਾਗਾ ਨਹੀ ਲਭਦਾ
ਨਾਂ ਕੈਲੇ ਵਰਗਾ ਹਾਲੀ ਹੁਣ
ਟਰੈਕਟਰ ਟਰਾਲੀ ਚੱਲਦੇ ਨੇ
ਨਾ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਦੂਰੀ ਹੈ

ਨਾਂ ਲੀਹਾਂ ਨੇ ਨਾਂ ਪਹੀਆਂ ਨੇ
ਨਾਂ ਖੁਰਪੇ ਦਾਤੀਆਂ ਕਹੀਆਂ ਨੇ
ਨਾਂ ਸਲੰਘ ਤਰਿੰਗਲੀ ਲਭਦੇ ਨੇ
ਨਾਂ ਸੇਠਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਵਹੀਆਂ ਨੇ
ਬੈੰਕਾਂ ਦਾ ਕਰਜਾ ਹਰ ਸਿਰ ਤੇ
ਨਾਂ ਮੋਢਿਆਂ ਉਤੇ ਭੂਰੀ ਹੈ

ਭਾਵੇਂ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਗਿਆ
ਤੇ ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਜਰੂਰੀ ਹੈ
ਇਕੱਠੇ ਖੇੜੇ ਪਰਿਵਾਰ ਬਿਨਾ
ਕੀ ਸਾਡੀ ਹੋਂਦ ਇਹ ਪੂਰੀ ਹੈ
ਤੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਗਲ ਘੁਟਣਾ ਵੀ
ਕਿਓਂ ਬਣ ਗਈ ਸਾਡੀ ਮਜਬੂਰੀ ਹੈ

ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ

ਜਿਦਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਓਹਨੇ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ

ਏਦਾਂ ਦਿਲ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ

ਕਦੇ ਥੋੜਾ ਕਦੇ ਬਹੁਤਾ ਪਰ ਮੁੱਕਣ ਨਾਂ ਦਿਤਾ

ਭਾਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਕਦੇ ਨੀ ਇਜਹਾਰ ਕਰਿਆ 

ਬਹਿ ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ  ਵੇਖਦਾਂ ਸਾਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਰੰਗ 
ਅਜੇ ਤੱਕ ਵੀ ਹੈ ਯਾਦ ਪਹਿਲੀ ਮਿਲਣੀ ਦੀ ਸੰਗ 
ਰਿਹਾ ਤੱਕਦਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਿੱਤ  ਲੁਕ ਸ਼ਿੱਪ ਕੇ
 ਪਰ ਟੁੱਟਣ ਨਾਂ ਦਿੱਤੀ ਕਦੇ  ਪਿਆਰ ਵਾਲੀ ਤੰਦ 

 

ਭਟਕਦਾ ਸਾਂ ਵਿਚ ਮੰਜ੍ਧਾਰ ਜਦ ਮਿਲਿਆ ਸੀ ਤੈਨੂੰ 

ਧੁੰਦਲੇ ਛਾਇਆਂ ਦੇ  ਵਿਚੋਂ  ਕੁਝ  ਦਿੱਸਿਆ ਸੀ ਮੈਨੂੰ 

ਤੇਰੀ  ਇਕ ਤੱਕਣੀ ਤੇ  ਵਿਹੜਾ ਮਨ ਦਾ ਸੀ ਖਿਲਿਆ
ਜਿਹੜਾ  ਲਭਦਾ  ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿਨਾਰਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ ਮੈਨੂੰ 

ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚ ਕਈ  ਅੜਕਣਾ ਵੀ ਆਈਆਂ 

ਪਾਸੇ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਕੱਠੇ ਬਹਿ ਵਿਉਂਤਾ ਵੀ ਬਣਾਈਆਂ 

ਜਾਵਾਂ ਸਦਕੇ ਮੈਂ ਯਾਰਾਂ ਜਿਹਨਾ ਪਿਛੋਂ ਧੱਕਾ ਲਾਇਆ 

ਅਹਿਸਾਨ  ਕਿੰਝ ਮੈਂ  ਭੁੱਲਾਵਾਂ  ਜਿਹਨਾ ਜੋੜੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ 

ਅਣਜੰਮੀ ਦੀ ਪੁਕਾਰ

ਮੈਂ ਅਣਜੰਮੀ ਜਾਨ ਨੀ ਦਾਦੀ
ਤੇਰੇ ਘਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੀ ਦਾਦੀ
ਕਿਓਂ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਘਿਰਨਾ ਕਰਦੀ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਹਿਚਾਨ ਨੀ ਦਾਦੀ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੇ ਇਹੀ ਹੁੰਦਾ
ਤੂੰ ਕਿੰਝ ਬਣਦੀ ਇਨਸਾਨ ਨੀ ਦਾਦੀ
ਮੇਰੀ ਹੋਂਦ ਮਿਟਾਵਣ ਵਾਲਾ
ਵਾਪਿਸ ਲੈ ਫੁਰਮਾਨ ਨੀ ਦਾਦੀ

ਮਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰੇਂਗਾ
ਬੇਦਰਦੀ ਬਣ ਤੂੰ ਵੇ ਬਾਪੂ
ਇਕ ਪੁੱਤ ਦੀ ਚਾਹਿਤ ਖਾਤਿਰ
ਧੀਆਂ ਮਾਰੇਂਗਾ ਤੂੰ  ਵੇ ਬਾਪੂ
ਪੁੱਤ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਵੀ ਗਿਆ
ਫੇਰ ਕਿਥੋਂ ਲ੍ਭੇਂਗਾ ਨੂੰਹ ਵੇ ਬਾਪੂ
ਬੰਸ ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਫਿਰ ਵੀ ਨੀਂ ਚਲਨਾ
ਗੱਲ ਤਾਂ ਜਿਓਂ ਦੀ ਤਿਓਂ ਵੇ ਬਾਪੂ

ਓਹ ਡਾਕਟਰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਦਾਤੇ
ਕਿਓਂ ਆਪਣੀ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕ ਗਿਆ ਤੂੰ
ਮੇਰੀ ਹੋਂਦ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੇ ਵਿਚ
ਰੋੜਾ ਬਣ ਕਿਓਂ ਅਟਕ ਗਿਆ ਤੂੰ
ਪੈਸੇ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਆਕੇ
ਇੰਨਾਂ ਕਾਹਤੋਂ ਸਟਕ ਗਿਆ ਤੂੰ
ਮੈਨੂੰ ਜਮਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ
ਮਾਂ ਦੀ ਕੁਖ ਚ ਝਟਕ ਗਿਆ ਤੂੰ

ਉਸ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾਂ ਜਾਣਿਆ
ਕੀਤਾ ਕਤਲ ਜਦ ਮਾਂ ਦੀ ਕੁੱਖ ਦਾ
ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਮਤਾ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਨਾ
ਇਹ ਕੰਮ ਹੈ ਨੀ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ
ਕਿਦਾਂ ਪੋਤਾ ਓਹ ਦਾਦੀ ਨੂੰ ਦੇਵੇ
ਕੀ ਕਰੇ ਬਾਪੂ ਦੀ ਭੁਖ ਦਾ
ਕੱਢਿਆ ਸਭ ਨੇ ਗਲਤ ਮਤੱਲਬ
ਇਸ ਦੁਖਾਂ ਮਾਰੀ ਦੀ ਚੁੱਪ ਦਾ

ਐ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲੋਕੋ ਸੁਣ੍ਲੋ
ਇਕ  ਅਣਜੰਮੀ ਥੋਨੂੰ ਪੁਕਾਰੇ
ਓਹਦਾ ਹੁੱਕਾ ਪਾਣੀ ਕਰੋ  ਬੰਦ
ਜੇਹੜਾ ਅੱਜ ਤੋਂ ਅਣਜੰਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰੇ
ਰੋਕ ਦਿਓ ਇਹ ਕੋਹੜ ਸਮਾਜੀ
ਤਾਂ ਜੋ ਮੁੰਡੇ ਮਰਨ ਨਾਂ ਕੁਆਰੇ
ਮੁੜ ਵੇਹੜੇ ਵਿਚ ਖੁਸੀਆਂ ਆਵਨ
ਨਚਣ ਖੇਡਣ ਹੱਸਣ ਸਾਰੇ

ਮੰਗਤਾ

ਮੰਗਤਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨਿਆ ਹੈ ਇਹ
ਇਥੇ ਹਰ ਇਕ ਬੰਦਾ ਮੰਗੇ
ਕੋਈ ਬੇਝਿਝਕ ਹੋਕੇ ਮੰਗਦਾ
ਕੋਈ ਮੰਗਣ ਲੱਗਿਆ ਸੰਗੇ
ਕੋਈ ਵਿਚ ਚੁਰਾਹੇ ਮੰਗਦਾ
ਕੋਈ ਰੱਬ ਦੇ ਘਰ ਲੁੱਕ ਮੰਗੇ
ਜਦ ਮੈਂ ਵੀ ਮੰਗਤਾ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਮੰਗਤੇ
ਫਿਰ ਕੌਣ ਬੁਰਾ ਕੌਣ ਚੰਗੇ

ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਂ ਕੋਲੋਂ ਮੈਂ
ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਦੁਧ ਮੰਗਿਆ
ਭੁਖ ਲੱਗੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਬੇਬੇ
ਇਹ ਕਹਿਣੋ ਕਦੇ ਨੇ ਸੰਗਿਆ
ਕੁਝ ਨਾਂ ਕੁਝ ਮੈਂ ਲੈਣ ਬਹਾਨੇ
ਸਦਾ ਪੈਸੇ ਬਾਪੂ ਤੋਂ ਮੰਗੇ
ਜਦ ਮੈਂ ਵੀ ਮੰਗਤਾ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਮੰਗਤੇ
ਫਿਰ ਕੌਣ ਬੁਰਾ ਕੌਣ ਚੰਗੇ

ਧੰਨ ਦੌਲਤਾਂ ਰੱਬ ਤੋਂ ਮੰਗੀਆਂ
ਓਹਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾਕੇ
ਕੰਨ ਪਕੜ ਕੇ ਨੱਕ ਰਗੜਿਆ
ਓਹਨੂੰ ਤੁਛ ਜੀ ਭੇਟ ਚੜਾਕੇ
ਰੱਬ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਮੰਗਤਾ ਸਮਝਿਆ
ਦੇਵਾਂ ਓਹਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਚੰਦੇ
ਜਦ ਮੈਂ ਵੀ ਮੰਗਤਾ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਮੰਗਤੇ
ਫਿਰ ਕੌਣ ਬੁਰਾ ਕੌਣ ਚੰਗੇ

ਮੰਗ ਮੰਗ ਮੈਂ ਝੋਲੀ ਭਰਲੀ
ਇਹ ਹੈ ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ
ਹੁਣ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਦੀ ਮੱਦਦ ਕਰਦਾਂ
ਬਣ ਮੰਗਤੇ ਤੋਂ ਦਾਨੀ
ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਦਸਤੂਰ ਇਹ ਕੈਸਾ
ਇਥੇ ਮੰਗਤਾ ਮੰਗਤੇ ਤੋ ਮੰਗੇ
ਜਦ ਮੈਂ ਵੀ ਮੰਗਤਾ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਮੰਗਤੇ
ਫਿਰ ਕੌਣ ਬੁਰਾ ਕੌਣ ਚੰਗੇ

ਏਹਿਸਾਸ

ਏਹਿਸਾਸ ਤਾਂ ਅਜ ਵੀ ਹੈ
ਮਾਂ ਦੀ ਲੋਰੀ ਦਾ
ਦਾਦੀ ਦੀ ਡਗੋਰੀ ਦਾ
ਬਾਪੂ ਦੇ ਮੋਢੇ ਦਾ
ਤਾਏ ਦੇ ਗੋਡੇ ਦਾ
ਪਰ .......

ਏਹਿਸਾਸ ਤਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਹੈ
ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਦਾ
ਵਗਦੀਆਂ ਨਲੀਆਂ ਦਾ
ਧੂੜ ਅਸਮਾਨੀ ਦਾ
ਮੋਘੇ ਵਾਲੀ ਪਜਾਮੀ ਦਾ
ਪਰ ......

ਏਹਿਸਾਸ ਤਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਹੈ
ਪੈਰੀਂ ਚੁਭੇ ਕੰਡੇ ਦਾ
ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਦੇ ਡੰਡੇ ਦਾ
ਭੈਣ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ
ਤੇ ਵੀਰੇ ਦੀ ਮਾਰ ਦਾ
ਪਰ ......

ਏਹਿਸਾਸ ਤਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਹੈ
ਬਚਪਨ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਦਾ
ਕੀਤੀਆਂ ਓਹਨਾ ਝੇਡਾਂ ਦਾ
ਗਾਵਾਂ ਮਝਾਂ ਚਾਰਨ ਦਾ
ਤਿੱਤਰ ਬਟੇਰੇ ਮਾਰਨ ਦਾ
ਪਰ .....

ਏਹਿਸਾਸ ਤਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਹੈ
ਚੰਨ ਚਾਨਣੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਦਾ
ਸੁਣੀਆਂ ਓਹਨਾ ਬਾਤਾਂ ਦਾ
ਟੋਭਿਆਂ ਚ ਨਹਾਉਣ ਦਾ
ਕੋਠਿਆਂ ਤੇ ਸੌਣ ਦਾ
ਪਰ .....

ਰੰਗ

ਰੰਗਾ ਦਾ ਮੈਂ ਬਣਕੇ ਸੁਦਾਗਰ
ਲੈਲੇ ਰੰਗ ਹਜ਼ਾਰਾਂ
ਕੀ ਕਰੇਂਗਾ ਨਾਲ ਇਹਨਾ ਦੇ
ਮਨ ਵਿਚ ਉਠਣ ਵਿਚਾਰਾਂ
ਕੁਝ ਰੰਗ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਦੇਦਾਂ
ਕੁਝ ਬਾਗੇ ਵਿਚ ਖਿਲਾਰਾਂ
ਕੁਝ ਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰ੍ਖ੍ਲਾਂ
ਤੇ ਬਾਕੀ ਸੱਜਣਾ ਤੋਂ ਵਾਰਾਂ

ਲੋੜਵੰਦਾ ਨੂੰ ਜੋ ਰੰਗ ਦਿਤੇ
ਓਹਨਾ ਆਸ ਦੀ ਕਿਰਨ ਜਗਾਈ
ਉਠ ਓਏ ਜੀਤੇ ਉਠ ਓਏ ਗੀਤੇ
ਬੇਬੇ ਊਚੀ ਅਵਾਜ਼ ਲਗਾਈ
ਕਿਤੇ ਸੁਤੇ ਹੀ ਨਾਂ ਰਹਿ ਜਾਇਓ
ਵੇ ਉਠ ਕੇ ਕਰੋ ਕਮਾਈ
ਬਦਲ ਲਓ ਤਕ਼ਦੀਰ ਵੇ ਆਪਣੀ
ਮਸਾਂ ਵੇਹੜੇ ਖੁਸੀ ਸਾਡੇ ਆਈ

ਬਾਗੇ ਵਿਚ ਜਦ ਰੰਗ ਖਿਲਾਰੇ
ਉਥੇ ਭੌਰੇ ਤਿਤਲੀਆਂ ਆਈਆਂ
ਇਕ ਰੰਗ ਤੋ ਦੂਜੇ ਤਾਈਂ
ਉਹਨਾ ਕਿਨੀਆਂ ਗੇੜੀਆਂ ਲਾਈਆਂ
ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਨਚ ਝੂਮ ਕੇ
ਕਿਕ੍ਲੀਆਂ ਵੀ ਪਾਈਆਂ
ਰੰਗਾਂ ਸੰਗ ਬਹਾ ਕੇ ਸਾਥੋਂ
ਓਹਨਾ ਇਹ ਸਤਰਾਂ ਲਿਖਵਾਈਆਂ

ਸੱਜਣਾ ਤੋਂ ਜਦ ਇਹ ਰੰਗ ਵਾਰੇ
ਇਹਨਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਇੱਕ ਦਿਖਾਇਆ
ਚੇਹਰੇ ਤੇ ਜੋ ਰੰਗ ਸੀ ਚੜਿਆ
ਓਹ ਚੜਦਾ ਨਹੀਂ ਚੜਾਇਆ
ਬੁਲੀਆਂ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਆ ਗਈ
ਅੱਖੀਆਂ ਤੋਂ ਨਸ਼ਿਆਇਆ
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦੇ ਚੰਨ ਵਾਂਗੂੰ
ਇਹਨਾ ਸਾਰਾ ਆਲਮ ਰੁਸ਼ਨਾਇਆ

ਰੰਗ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਮੈਂ ਰੱਖੇ
ਸਮਝਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰਮਾਇਆ
ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੋ ਬਚਾਕੇ
ਆਪਣੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਇਆ
ਪਏ ਪਏ ਇਹ ਖਤਮ ਹੋ ਗਾਏ
ਮੇਰੇ ਹਥ ਨੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਆਇਆ
ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਕੁਝ ਨੇ ਇਥੇ
ਇਹਨਾ ਏਹਿਓ ਸਬਕ ਸਿਖਾਇਆ